Archiwum autora: admin
Умом России не понять…
„Умом России не понять…”
=
„Umysłem Rosji nie zrozumiesz…”
To cytat z wiersza rosyjskiego poety i dyplomaty Fiodora Tiutczewa.
Znam to powiedzenie od lat ale nabrało ono dla mnie nowego znaczenia przy oglądaniu poniższych muzycznych video. Chodzi o twórczość Sergeja Sznurowa (lidera grupy „Leningrad”), będącego w chwili obecnej na szczycie sławy ( a także na takowym listy Forbes wśród przedstawicieli rosyjskiej kultury i celebrytów).
Według mnie- muzyka, jak muzyka. Chwilowo fajna, w innych momentach nie za bardzo. W kazdym razie bardzo popularna, o czym świadczą statystyki odsłon na YouTube liczone w dziesiątkach milionów dla dla każdego z poniższych filmików.
Co natomiast dziwi i zaskakuje, to przekaz w tych teledyskach zawarty ( przede wszystkim apologia picia alkoholu i zażywania narkotyków, liczne wulgaryzmy) oraz fakt, że pomimo tego są one intensywnie lansowane miedzy innymi przez kanał 1 rosyjskiej państwowej TV. Technicznie są poniższe video są na najwyższym poziomie. Ktoś zainwestował spore pieniądze w produkcję i TV promocję. Jaki miał cel?
Co najmniej nie jednoznaczne to wszystko. Oceńcie sami.
(polskie napisy włączamy w ustawieniach youtube- naciskamy kolo zębate lub miniaturę klawiatury w prawym dolnym rogu ekranu i wybieramy w „subtitles” język polski)
Video 1
„W Piterze pić” ( chodzi o picie w St Petersburgu).
Ten filmik zdobył ogromną popularność w Rosji i ościennych państwach rosyjskojęzycznych
Stał się do tego stopnia kultowym , że w St Petersburgu można zamówić wycieczkę, podczas której zwiedza się plenery w filmie pokazane.
Oczywiście z degustacją trunków w miejscach, w których uraczali nimi się jego bohaterowie. Widoczny w pierwszych sekundach filmu człowiek, grający dyrektora, to własnie wyżej wspomniany Sergiej Sznurow.
Video 2
Bohaterem w nim są buty- bardzo szczególne szpilki z kolekcji pewnego Francuza ( Christiana Laboutina) , które w piosence występujące pod nazwą „Labuteny”
Podobno popyt, który powstał w Rosji po emisji teledysku na te buciki zabezpieczył zamówienia firmie na kilka lat ( kilkaset milionów USD).
Sam Sergiej Sznurov rozstał się z solistką zaraz po osiągnięciu szczytu popularności przez teledysk ( rozstanie ponoć w stylu pierwszej sceny z video nr1:)
Widocznie zbuntowało się ego pana Sznurowa, gdy sukces piosenki zaczęto przypisywać nie jemu ale blondynce – Alisie
Tutaj jeszcze inna ( fabularna:) wersja tego teledysku, w którym dają się włączyć polskie napisy.
Video 3
W Leningradzkiej knajpce – w której nagrano poniższe video, Sznurov zebrał śmietankę leningradzkich ( i nie tylko) celebrytów. Nie zobaczycie tam przypadkowych statystów. Twarze uczestniczących w nagraniu aktorów, muzyków, dziennikarzy, sportowców, znanych lekarzy itd. pojawiają się systematycznie na ekranach rosyjskiej TV.
Dla niewtajemniczonego widza niezrozumiałym może się okazać scena, w której jeden z gości nie może trafić kieliszkiem z wódką do ust.
Ten gość to piłkarz -Aleksander Kierzhakow, który zyskał sławę antysnajpera podczas jego gry w reprezentacji Rosji . Kilkakrotnie, w decydujących sytuacjach, nie trafiał w 100% sytuacjach w bramkę:)
Video 4
Podobno najdroższy w produkcji teledysk w Europie 2017
Przyznaję, koncepcja bardzo ciekawa…
Bajka o Kopciuszku. Wersja białoruska:)
Zabita deskami białoruska wioska.
Zoja i Walera ( rodzeństwo ) , ludzie już nie najmłodsi , mieszkają razem w skromnej chałupce .
Praktycznie nigdy nie opuszczają swojej wioski. Nie mają pieniędzy na podróżowanie. Cały czas spędzają na pracy w ogródku, którego plony ich żywią oraz na wspólnym muzykowaniu. Pewnego razu odwiedzili ich krewni z dalekiego miasta. Nagrana telefonem gości piosenka w wykonaniu rodzeństwa została, raczej dla żartu, wstawiona na YouTube.
Kiedy video przekroczyło 3 mln odsłon , do wsi przyjechała ekipa 1 programu rosyjskiej TV. Od tej pory Zoja i Walera odbywają nie kończące się koncertowe tournee po wszystkich państwach byłego ZSRR i śpiewają dla tysięcy .
Problemy z pieniędzmi należą oczywiście do przeszłości.
Jaki morał z tej historii? Może ten: jeśli robisz to co kochasz, niczego Ci nie zabraknie 🙂 ?
Pozdrawiam zza horyzontu:)
T.
Syberyjskie cudeńko na zimę i nie tylko :)))
Jak już w innym miejscu wspominałem, spędziłem ponad 20 lat biznesowo w Rosji.
Kilka lat temu przybyłem do stolicy Ałtajskiego Kraju- Barnaulu.
Był środek zimy, z tęgim, ponad 30 stopniowym mrozem. Lotnisko było dosyć oddalone od miasta i podróż taksówką trwała ponad godzinę.
Większość samochodów na Syberii ma kierownice z prawej strony. Moja taksówka nie była więc wyjątkiem
Import używanych samochodów z Japonii kwitł ( i kwitnie nadal ) w najlepsze.
Pamiętam, że rosyjski rząd przymierzał się jakiś czas temu zabronić
używania w ruchu drogowym samochodów z lewostronną kierownicą ale
zrezygnował z tego pomysłu natychmiast, gdy z tego tytułu doszło prawie do rewolucji kierowców. Ale wróćmy do podróży z lotniska. Zauważyłem, ze taksówka jedzie dosyć dziwnie, tak trochę bokiem. Poza tym, do wnętrza przez podłogę sypał się śnieg . Zapytany przeze mnie w tym kontekście kierowca odpowiedział w sposób rozbrajająco szczery :
samochody były sprowadzane do rosyjskich portów wschodnich statkami, przed załadowaniem na które były zazwyczaj rozpiłowywane na dwie połowy lub wiecej części, ponieważ cło na części było znacznie niższe niż na nowe samochody. A potem- miejscowi spawacze mieli mnóstwo pracy, żeby taki samochód złożyć w całość. Widocznie samochód, którym jechałem , nie trafił na najlepszego specjalistę. W drodze wysiadło na dodatek ogrzewanie. Już w hotelu poczułem, że łapie mnie przeziębienie i to takie zupełnie nie na żarty.
Całe szczęście, że mój miejscowy partner szybko zorientował się w sytuacji
i zastosował syberyjskie panaceum- cedrową fitobeczkę, która uzdrowiła mnie praktycznie natychmiast.
Zafascynowany produktem, otrzymałem z pierwszej ręki informacje o jej wspaniałych właściwościach zdrowotnych.
Wkrótce mój nowy nabytek- syberyjski cud -przyjechał do Warszawy. Trochę pózniej, rozpoczęliśmy produkcję fitobeczek z syberyjskiego cedru w Barnaule w jakości dostosowanej do potrzeb europejskiego klienta.
W takich beczkach podobno leczyli pacjentów syberyjscy szamani juz kilkaset lat temu. Bardzo ważną sprawą jest energetyka drzewa, z którego beczka jest zbudowana: chodzi o cedr, który na Syberii nazywają ” drzewem życia”.
Według przekazów , cedr akumuluje pozytywną energię, ktorą pózniej powoli oddaje. Przy podgrzaniu efekt ten się nasila.
W beczce mamy wiec efekt energetyzacji pozytywną energią drzewa cedrowego oraz dodatkowo
miękki efekt sauny. Parogenerator podaje parę do wnętrza beczki. Jest opcja, ze para przechodzi przez zioła.
Temperatura jest ograniczona do +50C, głowa znajduje sie na wierzchu, wiec nawet ludzie z przeciwwskazaniami saunowymi, mogą bez problemów z terapii korzystać.
Oczywiście szamani nie używali wcześniej elektryczności, tylko pod beczka beczki rozgrzewano kamienie:)
Gdyby ktoś z Was byłby zainteresowany nabyciem prawdziwej syberyjskiej fitosauny- w Warszawie mam zawsze na składzie kilkanaście zestawów ( sauna + parogenerator)
Pozdrawiam. TK
( nieco więcej informacji znajdziecie tutaj : ulotka spa cedrowe, flyer cedr do druku
oraz na Facebooku pod hasłem „Cedrowe spa”)
David R. Hawkins – zaiste fascynujący człowiek….
Nagranie ze spotkania z czytelnikami Nieznanego Świata
Pisząc poniższy artykuł o książkach i fantastycznym dorobku naukowym Hawkinsa
nie wiedziałem jeszcze, że mamy urodziny tego samego dnia (3.czerwca).
Teraz jest mi on jeszcze bliższy :))))
Droga do mojego artykułu jest prosta.
Po prostu kliknij niżej. Albo może najpierw posłuchaj muzyki, która bardzo do tematu pasuje.
Moje 11 dni. Trening VIPASSANY
Szybka decyzja i wyszło jedno z ciekawszych wyzwań w życiu.
11 dni treningu Vipassany w Krutyni.
„I ja tam byłem, miodu i wina nie piłem:)))
A com widział i słyszał, w księgi umieściłem”
Aby przeczytać mój artykuł, który ukazał się w numerze 07/2017 ” Nieznanego świata” kliknij proszę każdy poniższe vip- linki:)
pozdrawiam serdecznie
T;)
Kto pyta nie błądzi …
W rozwoju duchowym, jakość powinna dominować nad ilością.
Pochłanianie stert książek i zaliczanie niekończących się serii najróżniejszych warsztatów nie jest wskazane. Jest wręcz szkodliwe.
Pobieżnie wchłaniana wiedza jest zazwyczaj wtedy przyswajana na poziomie intelektu i wzmacnia ego. Zbędny bagaż okazuje się hamulcem. Znam to z autopsji.
Jedyne, co się w tym kontekście liczy,to DOŚWIADCZENIE.
Chodzi o takie doświadczenie, z pomocą którego przypominamy sobie kim naprawdę jesteśmy i jaką mocą dysponujemy.
Dzisiaj chciałbym polecić pracę ze specjalnie skonstruowanymi pytaniami, z którymi sporo przed laty eksperymentowałem i które osobiście zaliczam do bardzo skutecznych metod osiągniecia progu doświadczania naszej prawdziwej rzeczywistości.
Prawidłowo skonstruowane otwarte pytania ( bo nich tutaj mowa) budują mosty i uruchamiają dla nas nieograniczoną Moc wszechświata.
Ale tak na prawdę ,chodzi jedynie o usuniecie przeszkód na drodze owej Mocy, której nieodłączną częścią zawsze byliśmy i jesteśmy. Jest ona cały czas wysyłana w naszym kierunku, otacza nas ze wszystkich stron, ale zbudowany przez ego system broni się przed nią jak diabeł przed świeconą wodą.
Ego zamyka nas w czymś w rodzaju bańki mydlanej, dryfującej po nieskończonym oceanie miłości i obfitości, stwarzając mikroklimat lęku i braku. I ten własnie mikroklimat staje się naszym światem…
Budulec dla barykad stwarzanych przez ego pochodzi z nieustannej pracy naszego umysłu. Jest sporo praktycznych sposobów jej wyhamowania. Zastopowanie pracy umysłu oznacza brak budulca dla wzmacniania barykad. Konsekwentna praktyka nieuchronnie doprowadzi wtedy do ich destrukcji, a tym samym do połaączenia nas z energią Źródła. A z nią wszystko jest możliwe…
O co więc chodzi z tymi pytaniami?
Sprawa jest dosyć prosta: gdy zadajemy sobie pytanie „od czapki” , niemające dla umysłu żadnego sensu, staje on przysłowiowym „rakiem”. Możesz ten fenomen sprawdzić natychmiast. Obserwuj przez 2-3 minuty myśli , bez żadnego osądu, dając im spokojnie odpływać. A potem „znienacka” zadaj pytanie w stylu:” jaki kolor będzie miała następna myśl?” Zobaczysz; ta następna myśl przyjdzie ze sporym opóźnieniem . Kontynuujmy proces:” jaki zapach będzie miała następna myśl ?”. „Skąd przyjdzie następna myśl ?”Jaki kształt będzie miała? itd.
Umysł spowalnia, ponieważ w jego w pamięci brak jest zapisu zawierającego choćby namiastkę odpowiedzi na postawione pytanie. Sprawdzanie banku danych trwa długo; zapisów są miliardy, a pytania nie pasują do żadnego pliku z kategoriami. Spróbuj , jak to działa u Ciebie. Przerwy miedzy myślami stają się coraz dłuższe, co oznacza, ze dochodzi do przerw w dostawach budulca dla barykad budowanych przez ego. Barykad oddzielających nas od naszej prawdziwej tożsamości.
Połowa drogi juz za nami. Teraz włączamy turbo.
Tym turbo są tzw. pytania otwarte, które jednocześnie hamują pracę umysłu, oraz wyrzucają intencję do pola Mocy, do którego zaczynamy mieć dostęp (podczas gdy umysł ‚ jest zajęty swoimi poszukiwaniami).
Pytania otwarte nie są po to by dostawać odpowiedzi.
Stosujemy je aby poruszyć energie i stwarzać nowe możliwości.
Pytania do Pola Mocy to wysoce uniwersalne narzędzie – możesz je wykorzystać do wszystkich tematów . Są to pytania, które dotyczą interesujących nas kwestii, pytania które niejako wrzucamy w pole.
Co ważne , za każdym razem, gdy wykorzystujesz te pytania, włączasz swój „system” w tryb odbioru, w tryb oczekiwania, a także poszukiwania odpowiedzi. A odpowiedz na Twoje pytanie jest potencjalna rzeczywistością w Polu. Zatem otwarte pytanie, jako intencja, doprowadzi Cię do doświadczenia pola danej rzeczywistości.
Zamiast fazy pierwszej , w której osiągamy coraz dłuższe przerwy w pracy umysłu poprzez zadawanie blokujących go pytań (kolor następnej myśli itd.) możemy zastosować też podstawowy chwyt Dwupunktu (metody, o mojej przygodzie z którą opowiem wkrótce).
Wykorzystujemy tutaj fakt, że umysł nie jest w stanie koncentrować się jednocześnie na dwóch sprawach/ punktach.
A więc- wybieramy dowolny punkt (możemy położyć na nim palec lewej ręki ) oraz inny punkt, który nakrywamy palcem ręki prawej. Przez chwile koncentrujemy się na jednym z punktów, potem na drugim; następnie wędrujemy świadomością jednocześnie do obu. Efekt „stanięcia umysłu rakiem ” jest gwarantowany.
Wtedy z lekkością wrzucamy do pola pytanie. Dobrze jest przenieść się mentalnie przed zadaniem pytania w pole serca. Możemy w tym celu wyobrazić sobie kamyk wrzucany przez czubek naszej głowy do poziomu serca. Ten kamyk wpada do serca, na wysokości ktorego znajduje się spokojna tafla wody. Upadający kamień wywołuje rozchodzące się kręgi.
To już w zasadzie wszystko. Zapraszam do praktyki z nagraniem, do którego przeniesie Cię ten PRZYCISK.
Ho’oponopono
Napisała do mnie niedawno z Australii znajoma , od wielu lat praktykująca Ho’oponopono.
Podzieliła się dobrą nowiną, że ta niezwykła metoda działa również na antypodach:)
A więc, nawet tam, gdzie chodzimy „głową do dołu”:)
Ciekawa metafora… Gdy chodzimy z głowa do dołu , umysł nie góruje nad nami:)
Znajoma owa jest przekonana, że przedłużenie wizy, pracę, dom otrzymała z lekkością stosując właśnie Ho’oponopono .
Dla mnie osobiście to jasna sprawa , ze Ho’oponopono działa wszędzie. Wszystko jest bowiem nasza kreacją, a przed sobą uciec nie możemy. Dokądkolwiek pójdziemy: do nowego kraju, związku, pracy- umysł zawsze bierzemy ze sobą.
Zakodowane w nim treści będą się odtwarzać się jak stara zdarta płyta, na nowo i na nowo.
Co musimy zrobić, aby naprawdę zmienić nasze życie?
Przyznać się, że ta stara płyta odgrywała nasz osobisty koncert życzeń i wziąć odpowiedzialność za ten fakt.
A potem po prostu pozbyć się jej.
W Ho’oponopono ten proces nazywa się to doprowadzeniem do tzw. stanu zero, oczyszczeniem pamięci.
To naprawdę proste. Tak proste, że aż dla niektórych z nas skomplikowane!
W zakładce „moje czytanie” znajdziesz wersję audio mojego konspektu, powstałego na podstawie kilku książek na temat Ho’oponopono w języku polskim, niemieckim i angielskim oraz 3 dniowego warsztatu doktora Hew Len oraz Joe Vitale .
W tym nagraniu znajdziesz ,miedzy innymi, niesłychanie prostą instrukcję usunięcia wzorów pamięciowych z umysłu, które można porównać do kotwic trzymających statek Twojego życia na mieliźnie.
Aby przejść do nagrania naciśnij TUTAJ
Zapraszam Cię do zajęcia miejsca na mostku kapitańskim, punkcie Twojej prawdziwej mocy. Cała naprzód!
Ta romantyczna rosyjska dusza….
To już klasyka. Mark Bernes. Z filmu „Leca żurawie”
Ja lubię obie wersje!
I jeszcze raz Mark Bernes. Ciemna noc…
A teraz kilka „perełek” Jana Frenkela (to ten pan z wąsami). Kompozytor i autor tekstów. To tez autor piosenki o żurawiach w wykonaniu Bernesa
Mały przegląd wnętrza rosyjskiej romantycznej duszy…..
Twoje video
Zacznijmy od fajnego video- żartu ze wschodu.
Jest tylko wersja językowa rosyjska i ukraińska ale to zupełnie nie przszkadza.
Efekt i tak zaskoczy.
Naciśnij link
W tym filmiku ja jestem ” bohaterem , który uratuje planetę „.
Zastąp moją fotkę swoją lub znajomego i stwórz nowego bohatera.
Konieczne kroki:
Po zakończeniu filmu pojawiają się nastepujące opcje ( od góry do dołu)
– zielona strzałka – ściągnij film w HD na dysk ( nie ma sensu, usługa płatna )
Wszystkie dalej bezpłatne
– zrób nowy film
– link do mojego filmu ( możemy go skopiować i wysłać )
lub skorzystać z opcji
– wysłać mail ( wtedy link automatycznie będzie skopiowany do maila z rosyjskim tekstem , który można usunąć)
– ostatnia opcja- obejrzyj jeszcze raz
Po wybraniu „zrób nowy film” :
– naciskamy na ramkę „загрузить фото” ( załaduj zdjęcie )
-wybieramy opcję ” zrób fotkę ” lub „załaduj z biblioteki zdjęć ”
– po załadowaniu fotografii możemy ją jeszcze kadrować przesuwając ramkę
– naciskamy zielony guzik „создать мой фильм” ( zrób mój film)
Czekamy do pojawienia się cyfry 100%
Naciskamy strzałkę i oglądamy swój film.